व्हाईट लिली आणि नाईट रायडर

या (रसिका जोशी-मिलिंद फाटक दिग्दर्शित/अभिनित) नाटकाचा प्रयोग काल रात्री जिगीषा प्रेक्षक-सभासद योजनेअंतर्गत नंदादीप विद्यालयात संपन्न झाला. जीटॉक, याहू मेसेंजर, एसेमेस, ट्विटर सारख्या माध्यमातून प्रामुख्याने होणारा संवाद आणि अन्‌ प्रत्यक्षात तसं वागता येणं, अशा घोळातून हे नाटक पुढे सरकतं. आता मजा अशी, या प्रेक्षक सभासद योजनेतील ७०-८०% सभासद हे ज्येष्ठ नागरिक आहेत. त्यांचा या सगळ्याशी संबंध, नवीन पिढीची थेरं म्हणून किंवा अमेरिकेतल्या मुलाशी बोलण्यापुरता… त्यामुळे चॅट रिसीव्ह झाल्याच्या पिंगचा आवाज, त्यांनी दरवेळेस अभिनित केलेल्या स्मायलीज्‌, किंवा ’आता तुला बझ करते दहावेळा’ अश्या तिच्या संवादाचा अर्थ, आणि त्याने त्याचं फिरणारं डोकं; या सगळ्याचा अर्थ कसा बरे लागला असेल त्यांना. किंबहुना, म्हातारे असले तरी मूर्ख नक्कीच नाहीत. पण मग त्यांनी या सगळ्याचा अर्थ कसा लावला असेल? जीटॉक, याहू मेसेंजर, एसेमेस, ट्विटर वगैरे बाबतीत काय समजून घेण्याचा प्रयत्न केला असेल? आणि नक्की कसा केला असेल? याची उत्तरं खूप उद्‌बोधक, वेगळी आनि कदाचित एक वेगळा दृष्टीकोन दाखवून देणारी ठरतील.

मी हा प्रयोग खूप एन्जॉय केला. अर्थात्‌, अशा प्रायोगिक मधून व्यावसायिक मधे आलेल्या किंवा प्रायोगिक/व्यावसायिकच्या सीमेवर घुटमळणारी नाटकं/दिर्घांकं मला आवडत आलीच आहेत. तमाम प्रायोगिक/प्रायोगिक बेस्ड नाटकांप्रमाणे याचा शेवटही अचानक आणि ऍब्रप्ट प्रकारात मोडणारा आहे. पण ते साहजिकही आहे. अनेकांना, असं कसं संपवलं? असा प्रश्न पडतो म्हणून फक्त लिहीलं. नाहीतर मी काही फार परखड परिक्षण वगैरे करण्याच्या योग्यतेचा नाही! पण हे नाटक आवर्जून बघा एवढं मात्र नक्की सांगेन.

ह्या नाटकाची ब्लॉगसाईट इथे आहे.

Advertisements

One thought on “व्हाईट लिली आणि नाईट रायडर”

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s