शरीरांच्या कविता- अनर्थ

अनर्थ

तिला सवय नाही
असं काही वागण्याची
तिच्या हातांना, पायांना, छातीला.
पण शरीर काय, वळवावं तसं वळतं
पण म्हणून मन मानेल तसं वापरावं?
त्याने??
Being comfortable in her own skin
तिला सोपं रहात नाही मग…
त्याच्या मर्जीवर अवलंबून रहावं लागतं.

तो संपला की पाठ करून घोरू लागतो…
ती अस्वस्थ, त्याच्या पाठीवर चित्र काढत
त्याच्या घोरण्याच्या लयबद्ध आवाजात
त्याच्या पाठीची किळस येईपर्यंत

त्याच्या निर्लज्ज शरीरावर चादर पांघरून
ही विचारमग्न… झाल्या घटनांचा अर्थ लावत
वपु आणि पार्टनर आठवेपर्यंत
ते दरवेळेस आठवतात
तरीही अर्थाचे अनर्थ होतातच
पण शरीर काय, वळवावं तसं वळतं
शरीराला अर्थ कुठे कळतात?
कळते ती क्रिया, कळतात स्पर्श…
तरीही समाधान नाहीच
दुःख, सूज, रॅशेस
हेच येणार असेल नशिबी
तर अर्थाचे अनर्थ होणारच

मलूल पुरूषार्थाला साक्षीस ठेवून…

१९ डिसेंबर ०९
१.४५ AM

Advertisements

4 thoughts on “शरीरांच्या कविता- अनर्थ”

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s