अर्थ-अनर्थाची कविता

मला खूप काही म्हणायचं असतं
मांडायचं असतं
बोलून दाखवायचं असतं तुला

रचत जातो शब्दबाहूंचे इमले
दृष्टीक्षेपात खोल अर्थ ठेवून
शब्दांच्याच दीपमाळा
वाट प्रकाशत जातात अर्थाकडची

अनर्थाचे खड्डे चुकवत…

मला खूप काही म्हणायचं असतं
मांडायचं असतं
बोलून दाखवायचं असतं तुला, वेळोवेळी
मी करतोही तसं

पण शब्दांच्या दीपमाळा
कसल्या ह्या थैमान वार्‍यात विझल्या?
तेल उडून गेलं
वाती कावळ्यांनी नेल्या

का पोहोचत नाहीत
शब्दावगुंठीत अर्थ?
का निव्वळ पडतात टाळ्या?
किंवा होतात (तुझे!) गैरसमज?
यमक, उपमा, अलंकार
आणि प्रासांच्या योगे

मित्राच्या पाठीवरल्या थापेतून…
तुझ्याशी तासन्‌तास गप्पा मारल्या डोळ्यांतून…
पोचलेले अर्थ शब्दावगुंठनात विरघळतात का?

तुझं वागणं, तुझं बोलणं
तुझं हसणं, तुझं खेळणं
फक्त तू चालताना माझ्या घट्ट धरल्या हातात येऊन थांबतं

मग तुझ्यावर चुंबनांचा वर्षाव करत
तुझ्या हृदयाशी आलो तेव्हा,
तेव्हा प्रसवलेली ती कविता कुठे गेली?

शब्दांच्या दीपमाळा कशा प्रज्वलित करू?
तेल, वाती, दिवाबत्ती,
सोय कुठून करू?

हे असं होतं बघ
मला खूप काही म्हणायचं असतं
बोलून दाखवायचं असतं…
आणि ऐनवेळी आख्यान लावतो दुसरंच.

आल्हाद महाबळ
१२:१२ रात्र
१८ जून १२

Advertisements

2 thoughts on “अर्थ-अनर्थाची कविता”

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s