Death of a Rat

मी माझ्याच तंद्रीत बसस्थानकाकडे चालत निघालो होतो. मध्येच त्याच्याकडे लक्ष गेलं. रस्त्याच्या पार मधोमध तो काय करत होता? Death of a Rat वाचन सुरू ठेवा

Advertisements

विहीर

बर्‍याच वैयक्तिक म्हणाव्या अशा संदर्भांनी ही कविता नटलेली (फार साहित्यिक! निव्वळ वैयक्तिक संदर्भ आहेत इतकंच म्हणायचंय खरंतर.) असल्याने ब्लॉगवर टाकावी का? टाकलीच तर वाचकांपर्यंत (if any, not many!) कितपत पोचेल असंही एक वाटून गेलं. नाहीतरी अवघड किंवा ऍब्स्ट्रॅक्ट लिहीणारा म्हणून मी बदनाम आहेच… शेवटी ब्लॉगही माझाच आणि कविताही माझीच असा विचार करून (हा विचारही माझाच.) मी ही कविता आता इथे पोस्टतोय. नाव दिलंय विहीर.

वि.सू.: ह्यातील विहीर आणि अंधाराचं संदर्भ माझ्या एकटेपणापेक्षा नुकत्याच पाहिलेल्या डार्क नाईटशी जाऊन मिळतंय का याबद्दल माझ्याही मनात अजूनही संदेह आहे. असो.

विहीर वाचन सुरू ठेवा

दिवास्वप्नं नाट लावतात

दिवास्वप्नं नाट लावतात
आशाआकांक्षांना
भविष्यस्वप्नरंजनांना दिवास्वप्नं नाट लावतात वाचन सुरू ठेवा

तुझे माझे

जाऊ देत आता
विराण गाणे
तुझे माझे तुझे माझे वाचन सुरू ठेवा

झोप लागते

हव्या नको सगळ्या आठवणी वादळ आणतात डोळ्यांत
डोळ्यांच्या थरथरीला फक्त तुझाच हात हवा वाटतो झोप लागते वाचन सुरू ठेवा

ती मीनाकुमारी

अर्धबंद डोळे आणि गच्चबंद ओठ इतकंच दिसलं मला तिच्याकडे पहिल्यांदा पहाताना. कार्यक्रम चालू होता. सगळे बोलत होते. आपपली मतं हिरीरीनं मांडत होते. ती बसली होती फक्त. शांत म्हणता येणार नाही पण गप्प. काळ्याभोर डोळ्यांनी बोलणार्‍याकडे टक लावून पहात बसे. एखादा महत्वाचा मुद्दा आलाच तर दादेखातर तिचे डोळे जमीन बघत आणि कुठेतरी हरवून जात. ती मीनाकुमारी वाचन सुरू ठेवा

ऊन

आज कितीतरी दिवसांनी इथे मुंबईत ऊन पडलंय. इतके दिवस पावसाने झोडपलेली, मंदावलेली मुंबई आता परत नेहमीच्याच वेगाने कामाला लागलीये. तर या अशा ऊन्हाचीच ही कविता…
उन पडलंय आज, चमकदार उन.
काळ्या ढगांखालचं धुरकट जग नाहीसं करून,
उन पडलंय आज, चमकदार उन.
उन पडलंय आज, चमकदार उन
कडाडणार्‍या मग्रूर विजांना उत्तर म्हणून,
उन पडलंय आज, चमकदार उन.
सगळंच कसं दिसतंय आता
स्वच्छ, सुंदर आणि गरम
चमकतायत आता प्रत्येकाचे डोळे
आणि त्यातले खरेखुरे भाव
माणसा माणसांतल्या कटू सत्याची ओळख देऊन
उन पडलंय आज, चमकदार उन.
अगदी काल रात्रीपर्यंत भिजून कुडकुडणारा तो
मनातून मात्र आनंदीच असायचा
आता परत त्याच्या कपाळावर आठी
आणि एकट्यानेच चालण्यात पूर्वीचा वेग
भुवईत जमणार्‍या घामाबरोबरच माणसांना दूर करून
उन पडलंय आज, चमकदार उन.

आज कितीतरी दिवसांनी इथे मुंबईत ऊन पडलंय. इतके दिवस पावसाने झोडपलेली, मंदावलेली मुंबई आता परत नेहमीच्याच वेगाने कामाला लागलीये. तर या अशा ऊन्हाचीच ही कविता… ऊन वाचन सुरू ठेवा