युवर्स फेथफुली

तशी छोटीशीच होती दिसायला ती. तिचे केस मात्र लांबसडक. तिचा इवलासा चेहरा हरवून जाई कितीतरी वेळा तिच्याच केसांत. नाक मात्र छान सरळसोट, टोकदार होतं. त्याला राहून राहून वाटे तिला तिच्या सर्रळ नाकाला शोभेलसा रोल मिळालाच नाहीये अजून. आणखीन एक होती, नकटी. तिच्याकडे टक लावून बघताना तो तिच्या चेहर्‍यात नक्की काय बघतोय हेच त्याला कळत नसे. पण तिचं नकटं नाक आणि कसलंही विशेषण लागू नसणारा गोल चेहरा त्याची नजर बांधून ठेवी हे मात्र खरं. तिसरी इतरांच्या मानाने जरा जाड म्हणण्याइतपत भरलेली होती. अर्थात तिला असं जाड बिड म्हटलेलं त्याला खपायचं नाही. त्याच्या दृष्टीकोनातून ती परीपूर्ण होती.
युवर्स फेथफुली वाचन सुरू ठेवा

Advertisements

गुड नाईट!

दिवसभराचा कामाचा थकवा आणि मग भयाण ट्रॅफिकमधून घरी येईपर्यंत डोक्याचे चोवीस वाजलेले असतात आणि घरात पाऊल टाकल्या टाकल्या त्यात शिरते ती भयाण शांतता. गुड नाईट! वाचन सुरू ठेवा

खिडकीत

रोज होते तशीच सकाळ आजही झाली. रोज जातात तसेच आजही ते वेळेवर ऑफिसला निघून गेले. रोज वाजतात तसेच आजही साडेदहा वाजले. आणि ती तीचे लांबसडक केस विंचरत खिडकीत येऊन उभी राहिली. खिडकीत वाचन सुरू ठेवा

तो

तो नेहमी रात्रीच लिहायला बसायचा. लिहीताना अडलंच कुठे तर मग पहात बसायचा खिडकीतून समोरच्या लॅंपपोस्टाकडे. मग त्या लॅंपपोस्टाचा पिवळा आणि त्याच्या टेबललॅंपमधल्या सीएफेलचा पांढरा मिळून एक फिकट पिवळा जो रंग त्याच्या टेबलवर खेळत असे त्यावर तो परत एकदा लिहू लागे विनासायास. तो वाचन सुरू ठेवा

व्हेनिसचा बोटवाला

तो व्हेनिसच्या असंख्य कालव्यांमधून पर्यटकांना फिरवायचा. मुख्यत्वे प्रेमी जीवांच्या जोड्याच. सुंदर व्हेनिस, तितक्याच सुंदर मुली आणि थंड दमट वातावरणातच साकळून राहिलेला रोमान्स ह्या सगळ्यात तो मात्र दिवसभर वल्ही चालवत चालवत थकून जायचा. रात्री थकून बिछान्यावर पडलं की त्याला स्वप्न पडायची ती ही बोट उलटून पाण्यात पडण्याची. की मग रात्रभर झोपेचे वांधे. मग तो सरळ उठायचा आणि बोटीत जाऊनच झोपायचा. व्हेनिसचा बोटवाला वाचन सुरू ठेवा

ती मीनाकुमारी

अर्धबंद डोळे आणि गच्चबंद ओठ इतकंच दिसलं मला तिच्याकडे पहिल्यांदा पहाताना. कार्यक्रम चालू होता. सगळे बोलत होते. आपपली मतं हिरीरीनं मांडत होते. ती बसली होती फक्त. शांत म्हणता येणार नाही पण गप्प. काळ्याभोर डोळ्यांनी बोलणार्‍याकडे टक लावून पहात बसे. एखादा महत्वाचा मुद्दा आलाच तर दादेखातर तिचे डोळे जमीन बघत आणि कुठेतरी हरवून जात. ती मीनाकुमारी वाचन सुरू ठेवा

मानसीचा चित्रकार तो…

अमावस्येच्या रात्रीचा गडद अंधार, लाल शेंदरी पहाट, आणि आता कोवळं ऊन झरोक्यातून आत येऊ लागलं. त्या ताज्यातवान्या उन्हानं खोली उजळून निघाली होती. कवडश्यात धूळ खेळत होती. मधूनच हवेच्या झुळकीने गडबडून जात होती. मानसीचा चित्रकार तो… वाचन सुरू ठेवा