लोकल

दुपारी १२. ५९ ची सीएसटी स्लो. १. ०५ ला आली. वेळेवर. आरामात चढण्याइतकीच गर्दी होती. आत आलो. डावीकडे वळून समोर बसायला जाणार तेवढ्यात… तसे माझे डोळे फार कामसू. माझ्याकडे पाठ करून अर्धवट तिरपी अशी खिडकीकडे बघत बसलेली एक मूर्ती. लोकल वाचन सुरू ठेवा

ती…

ती. लाखो करोडोंमधली एक ती. young, energetic ती. sincere ती. वाईट जोक्स मारणारी ती. एकटीच. तिच्या खोलीत अंधारात. शाल लपेटून उभी; खिडकीशी. दूरपर्यंत दिसणारी स्ट्रीटलाईट्सची माळ. त्या फ्लायओव्हरच्या बाजूचं भलंमोठं बॅनर. सगळेच जण तिच्यासाठी स्ट्रीटलाईट्सच्या त्या माळेवरून घरंगळत बॅनरवर थिजलेले जणूकाही. खिडकीतून आत येऊन खोलीभर बागडणार्‍या वार्‍याशिवाय कसलाच आवाज नाही. कसलीच सोबत नाही. पण शालीमुळे तो वाराही तिच्यापासून थोडा दूर दूरच राहतोय. ती शाल फेकून देते. अन् पलंगावर पडते उताणी. वारा जास्तच जोराने वाहू लागलाय. तिच्या शरीरावरून बेतहाशा दौडतोय. ती थोडी आक्रसते; वळून तोंड उशीत लपवते. जे तूर्तास मिळतंय त्यात ती खूश आहे. आत कुठेतरी नकोसं ही होतंय हळूहळू. पण अजून हवंसं ही वाटतंय. वाळवंटातून आल्यावर थंडगार पाणी न थांबता, अगदी न थांबता प्यावं… तसं. ती परत उताणी अस्ताव्यस्त. ती शहारते, डोळ्यांपासून जिवणीपर्यंत. अन् मग शरीरभर; वेगात. अगदी मुटकुळं होतं तिचं. एक चुकार अश्रू गालावर थिजतो.
आता श्वासही जरा हळूवारलेत. वारा ही पडलाय. ती आरशासमोर येते. न्याहाळते स्वतःलाच. केस बांधायला घेते. उगाच हळुवार हसू उमटतं तिच्या ओठांवर. मोबाईल थरथरतो. sms आहे त्याचा. परवाचं भांडण हिनं एवढं मनावर घेतल्याने कोमेजलाय. ती हिरवं बटन दाबते. त्याच्याशी बोलायला. गप्पा मारायला, वाईट जोक्स मारायला.
मगाशी बॅनरवर थिजलेले सगळे आता परततायत, दिव्यांवरून उड्या मारत… …

ती. लाखो करोडोंमधली एक ती. young, energetic ती. sincere ती. वाईट जोक्स मारणारी ती. एकटीच. तिच्या खोलीत अंधारात. शाल लपेटून उभी; खिडकीशी. दूरपर्यंत दिसणारी स्ट्रीटलाईट्सची माळ. त्या फ्लायओव्हरच्या बाजूचं भलंमोठं बॅनर. सगळेच जण तिच्यासाठी स्ट्रीटलाईट्सच्या त्या माळेवरून घरंगळत बॅनरवर थिजलेले जणूकाही. ती… वाचन सुरू ठेवा