दुःखवर्णनाचे वर्णन- शेवट
तो शब्द भेटला पाहिजे
होय, भेटलाच पाहिजे
हाडामांसाच्या माणसासारखा Continue reading ‘दुःखवर्णनाचे वर्णन- शेवट’
दुःखवर्णनाचे वर्णन- शेवट
तो शब्द भेटला पाहिजे
होय, भेटलाच पाहिजे
हाडामांसाच्या माणसासारखा Continue reading ‘दुःखवर्णनाचे वर्णन- शेवट’
‘दुःखवर्णनाचे वर्णन’ यावर तीन कविता लिहीत आहे. पहिली कविता, सुरूवात; आत्ता देतोय.
दुःखवर्णनाचे वर्णन- सुरूवात
सर्वात आधी सांगतो की मी मिलिंद बोकील यांची शाळा कादंबरी वाचलेली नाही. आणि दुर्दैवाने शाळा सिनेमा बघून, आता तर ही कादंबरी कसंही करून वाचलीच पाहिजे असं कुतूहलही जागं झालं नाही. तेव्हा फायदा असा की मी शाळा सिनेमा बघायला कोर्या करकरीत पाटीने गेलो. Continue reading ‘शाळा- एक अनुभव’
मुंबईतला एक मॉल. वेळ दुपार. एका मिटींगचा बोर्या वाजल्यावर मी मनातल्या मनात शांता गोखल्यांचा जयजयकार करत मॉलमधे दाखल होतो. सर्व्हिस लिफ्टने थेट फूड कोर्टात. तिथे पहिला साक्षात्कार छुप्या वर्णभेदाचा. Continue reading ‘मॉलमधे…’
दळण तेच दळत रहातं
जातं फक्त बदलत रहातं Continue reading ‘दळण’
कॅमेरा पुरूष असतो
कॅमेरा पुरूषी असतो Continue reading ‘कॅमेरा’
I was at nashik some days back. There, in much silent setting, I was able to chronicle my thoughts into words. Today, just some time back. I wrote down my afterthoughts. Though personal in nature, I see no much harm putting it in here. Here it goes… Continue reading ‘Thoughts at Nashik’
मंजिल तो वैसे भी मिलनी है,
मिल जायेगी.
Continue reading ‘सफर’
तुझी आरास, तुझी आरती
हा डाव आहे तुला विसरण्याचा
झेंडूच्या पिवळ्या फुलामागे
तेजाळ प्रकाशगोल लपवण्याचा Continue reading ‘एका भक्ताची शोकांतिका’